دنيس مك كوايل در بررسي تاثيرات اخبار، سؤال ميكند كه «آيا اخبار تلويزيوني تاثيري بر مخاطبان دارد؟» و خود بلافاصله پاسخ ميدهد؛«بلي» سؤالي كه در اين تحقيق مطرح شده است، اين است كه آيا هربرنامه خبري به شرط اجرا و پخش، داراي تاثيرات اجتماعي كوتاه مدت و درازمدت خواهد بود؟
رشد كمي برنامههاي خبري از پانزده دقيقه در هفته به بيش از هفتاد ساعت در روز، در سطح جهان در شبكههاي عمومي، خصوصي و غير تخصصي، نشان از اهميت سياسي و اجتماعي اين برنامهها دارد. اما به قول دكتر فرانك استانتون درسال 1963، رشد كمي برنامههاي خبري را بايد در رابطه تنگاتنگ با تغييرات وسيع كيفي و درشكل و قالب ارائه اخبار ارزيابي كرد.
اين تحقيق درجهت پاسخگويي به اين سوال بنيادين است كه:«آيا شيوه ارائه برنامههاي خبري در ايران با آخرين دستاوردهاي نظري، تحقيقاتي و تجربي در مورد بهترين اشكال ارائه براي جلب توجه مخاطبان، معرفي خبر در داخل استوديو، واقعي كردن خبر،ارائه متعادل آن، ايجاد حافظه بيشتر در نزد مخاطبان و گيراترين گوناگوني مممكن از طريق تلفيق صدا و تصوير در گزارشهاي خبري منطبق است؟» در اين تحقيق از روش ارزيابي استفاده شده است. تحقيق براي انجام ارزيابي، ابتدا هريك از ردهبنديهاي شش گانه مورد بررسي خود را تعريف مي:ند، سپس مشخصههاي ساختاري راهكارهاي نوين ارائه اخبار و دلايلي برتري كيفي آنها و چگونگي انطباقشان را با اخبار در رسانه تلويزيوني و در نهايت ميزان به كارگيري آنها را در جهت ارزيابي برنامههاي خبري سيما مورد سنجش قرار ميدهد.
