كاربرد و محدوديت روش تحليل محتوا در پژوهشهاي رسانهاي
تجزيه و تحليل محتوا، وسيله و ابزار پژوهش علمي است كه باتوجه به ويژگيها و اهداف آن، در رسانههاي مختلف، به شكلهاي گوناگون كارايي دارد همچنين از اين فن در علوم مختلف به اشكال مختلفي و به منظور تامين اهداف گوناگون استفاده شده است، مثلا در روانشناسي، براي بررسي و تاثير شيوه نگارش اسناد تاريخي بر خوانندگان(بيل،1944)، سنجيدن و آزمون ويژگيهاي شخصيتي افراد (چادويك و ديگران، 1984) و بررسي ارزشهاي مذهبي افراد باتوجه به نقاشي آنان(اتكينسونو ديگران،1969)، ودر علوم رسانهاي براي شناسايي روشهاي بهتر طرح پيام، مقايسه سطح پوشش خبري رسانه و در مبارزات انتخاباتي (سيگمن و پولاك، 1990«م»)، از اين فن استفاده شده است.
«تحليل محتوا فني پژوهشي است كه هدفش اندازهگيري موضوعهايي(از قبيل خشونت، تصاوير منفي از زن، و يا هرچيز ديگري) است،كه يا از درون رسانهاي هنري و تصويري و... انتخاب كردهايم و يا ميتواند به بررسي محتواي پديدهاي بپردازد كه صرفا جزء رسانههاي ارتباط جمعي نيست، براي نمونه تحليل محتواي نامه هاي شخصي، گفتگوهاي تلفني و سخنرانيهاي كلاس درس».
